مقاله منتشر در مجله علمی و پژوهشی _ زبان و ادب فارسی-شماره 14 بهار 93

ذائقه در خوانش و آفرینش داستان با رویکرد تجربه‌گرایانه

محمدرضا کلهر

 Art & literary talent in reading and creating stories with the empirical approach

Abstract:

Art and such literature, especially the story which are part of the imagination, cannot be without judgment, verve and style. Apparently empirical and conjectural encounter with artwork and story is inevitable. Reading of stories or fiction is fits with the experience and Initiative of artist.

Trying to achieve art & literarytalent especially in the story is the most important experience in reading and creating stories, basically the teleological of art and story is the same, On this basis this article has been tried based on empiricist theories, "David Hume, and emphasis on the views and experiences of the famous Iranian and non Iranian writers, this trend can be explained by imaginary encounter.

Philosophical principles that "Hume “has imposed for understand and art criticism, Including the of art story, are very simple, But in practice, especially for novelist are difficult, onerous and sometimes impossible. In explaining these ideas, arguments and experiences thinkers and writers such as Robert Scholes," "William Faulkner", "Graham Greene", "H Golshiri" and "" Najaf daryabandari "" Mario Vargas Llosa … is presented in this paper

 چکیده:

«هنر» و از آن جمله «ادبیات»، خاصه «داستان»، که جزء آثار مخیّل‌اند، مبرا از  قضاوتِ «ذوق و سلیقه»‌ نیستند. ظاهراً رویارویی تجربی‌ و مواجهه‌ی ذوقی با آثار هنری و داستان ناگزیر می‌نماید! ذائقه‌ی داستان‌خوانی و داستان‌نویسی متناسب با تجربه، فرهیختگی و همچنین قریحه‌ی هر فرد یا هنرمندی است و کوشش برای دست‌یازی به «ذوق سلیم» به ویژه در داستان، مهم‌ترین تجربه در خوانش و آفرینش داستان است. اساساً غایتِ‌ هنر داستان، همین است. بر این مبنا در این جُستار سعی برآن شده که بر اساس نظریه‌های تجربه‌گرایانه‌ی «دیوید هیوم»، و با اتکاء و تأکید بر نظرات و تجربیات نویسندگان مشهور ایرانی و غیرایرانی، این روند و رویارویِ ذوقی توضیح داده شود. اصول فلسفی که «هیوم» برای درک و حتی نقدِ هنر – از آن جمله هنرداستان - وضع کرده است، بسیار ساده و سهل‌اند اما در عمل خاصه برای داستان‌نویس مشکل، طاقت فرسا و گاه ناممکن می‌نمایند. در توضیح این آرا، ادله و تجربیات متفکران و نویسندگانی چون «رابرت اسکولز»، «ویلیام فاکنر»، «گراهام گرین»، «هوشنگ گلشیری» و « «نجف دریابندری» «ماریو بارگاس یوسا» و... در این مجال و مقال آورده می‌شود.

آدرس مجله

/ 0 نظر / 17 بازدید